Ga naar de routekaart

 

Welkom Route
OceaniŽ
Contact Forum
Hanga Roa Ahu Riata Ahu Akivi Rano Raraku Orongo Vamos Santiago
  
2007 apr 28 sony 070 Als we op deze reisdag van ons ontbijtje genieten zien we een viermaster binnenlopen. Hmmm, dat zou toch ook wel eens gaaf zijn om met zo'n schip rond te varen. Op de verlanglijst maar. Het onvermijdelijke "pakken" moeten we nog afronden. Het is elke keer niet het leukste stukje van deze onderneming.
Terwijl wij inpakken kijken Loes en Bram nog even een filmpje. Als Loes niet meer helemaal geboeid is gaat ze maar met Bram stoeien. Dit wordt niet altijd begrepen en loopt niet altijd fijn af. De taxi is er en we slepen de handel naar buiten. We hebben veel te veel bij ons. En dit ondanks de schoning van de kleding. We laten een flinke zak achter bij de receptie. Doe er maar wat goeds mee! Het werd hartelijk in ontvangst genomen. 2007 apr 28 sony 074
2007 apr 28 sony 079

Op het vliegveld is er geen karretje beschikbaar. Ik heb geen zin om met elke tas te slepen en spreek iemand aan. Na veel aandringen regelen ze een wagentje voor me vanuit de aankomsthal. Gelukkig, dat scheelt weer. Muchos gracias.

De koffie was in ieder geval uitstekend en we kopen nog een fles Pisco in Paaseiland stijl.

Bij het inchecken was men verbaast dat we dat nog niet geregeld hadden. Er zijn geen plekken meer zodat we niet 2 bij 2 kunnen zitten. We zijn nota bene nog bij een kantoor van Lan Chile langs geweest. Hadden ze wel even mogen zeggen. Nou ja.

Het vliegtuig staat al klaar in het zonnetje. Van waar we moeten wachten zou je er zo naar toe kunnen lopen maar we moeten nog door een overkapt gangetje.

2007 apr 28 sony 080
2007 apr 28 sony 081 Daar worden onze boarding passes in tweeën gescheurd en mogen we naar het vliegtuig toe wandelen. Lekker relaxed in de open lucht. We hadden uiteindelijk 3 plaatsen bij elkaar en één apart. We besluiten dat Aline met de kinderen ergens gaat zitten en ik op de andere plek die twee rijen verderop is.
Als we eenmaal willen gaan zitten blijk er iemand die precies hetzelfde stoelnummer heeft als één van onze plaatsen. De steward zoekt het uit. De man mag 1 rij voor ons zitten. Hij is alleen en ik vraag hem of hij wil ruilen. Dat is akkoord en ik zit nu 1 rij voor de rest. De rij van 3 stoelen waar ik nu zit is er één persoon. Ik vraag de man of hij met Loes wil ruilen. Dat is akkoord en kan ik nu samen met Loes zitten. De man gaat naast Aline zitten maar hij gaat maar niet zitten. Hij blijkt nog op een vriend te wachten die zoek is. Deze man hoort eigenlijk naast mij te zitten. 2007 apr 28 sony 084

De steward komt nog een paar keer langs en begrijpt nu ook niets meer van onze stoelendans. Zowel Loes als ik zitten op een plek waar we volgens de administratie niet zitten. Uiteindelijk blijkt de man die zoek was bij de piloot te zitten. We hebben de reden niet kunnen achterhalen. Vanuit de situatie dat ik eigenlijk alleen zou moeten zitten hebben Loes en ik nu 3 stoelen voor ons tweeën. Aline probeerde verder nog te communiceren met de Chileen die naast haar zat. Er was geen taal die ze allebei begrepen dus ging dat met handen en voeten en een boekje. In ieder geval was duidelijk dat hij totaal niet begreep wat wij in godsnaam in Panguipulli te zoeken hadden. En eigenlijk wisten wij dat ook niet zo heel goed. We zijn af gegaan op gevoel en inschatting. We gaan het beleven.

 

Op het vliegveld van Santiago volgen we de meute naar de bagage claim. Ergens hebben we de verkeerde meute opgepakt want we horen ineens omroepen dat we bij band 5 moeten staan en we stonden bij 2. Als we bij de juiste band aankomen zie ik onze bagage al weer in een gat verdwijnen. Twee tassen kan ik al pakken de rest moest weer een rondje maken. Een man ziet onze bagage en spreekt ons aan. Hij heeft een busje voor ons en kan ons naar de stad brengen. Wij worden het eens over de prijs. Ik begrijp dat ik vast te veel betaal maar zie de waarde in van het feit dat wij niet meer hoeven te zoeken. Hij helpt ook mee rijden etc. Hij belt zijn partner en het busje stopt voor onze neus. Ze laden onze spullen in en we zijn op weg. De eigenaar van het huisje in Panguipulli had voor ons een hotel besproken in de stad. De mannen van het busje hadden wel wat moeite om het in één keer te vinden maar dat lag aan hun. Ze hadden ook geen kaart. Eenmaal bij het hotel konden we op adem komen nadat we alle spullen in de kamer hadden. Het hotel stelt niet vreselijk veel voor maar het ligt in een leuke straat, Paris, vlak achter het centrum naast véééél duurdere hotels.

 

We moeten nog even eten en besluiten het centrum in te gaan. Nou, dat was even wennen. We schrokken ons wild van de hoeveelheid loslopende honden die het een sport maakten om de auto’s aan te vallen die voorbij kwamen. Even voor het beeld: We zijn in Nederland door de GG&GD ernstig gewaarschuwd voor contact met honden in Zuid Amerika omdat hier hondsdolheid voorkomt. Een beet zou voor Loes of Bram vrijwel zeker fataal zijn. Een aantal keren zijn we domweg omgelopen om weer een groep van die wilde honden te vermijden. Dat voelt niet goed. Toen we eenmaal in de hoofd winkelstraat kwamen werd het beter. Minder honden en veel meer mensen. We vonden aan het plein … een pizzaria die ons wel wat leek. Marco Polo genaamd. De pizza’s waren veel te groot en zeer ruim belegd. De helft hebben we laten liggen maar het smaakte uitstekend. Op de terugweg hebben we in een supermarkt nog het een en ander ingeslagen en zijn maar lekker gaan slapen. We waren toch wel erg moe met z’n allen.

Erwin
Terug
Omhoog
Chili | Santiago

© 2006-2010 Teekema.Net versie woensdag 26 maart 2008